Gruszka T - o gruszkach wiemy wszystko

Uprawy grusz w chłodnych klimatach umiarkowanych związana jest z czasami starożytnymi. W zasadzie nikt nie wie czy gruszki zastawały wykorzystywane w czasach starożytnych, nikt nie tego nie stwierdził. Być może gruszki były uważane za środki trujące, bądź też jako zakazany owoc. Teraz gruszki w najczęstszych przypadkach jest jedzona normalnie. Kiedyś Rzymianie wykorzystywali to na wszelakie sposoby, na przykład poprzez duszenie ich w miodzie, nadawało wyjątkowy smak. Również w tych czasach stosuje się takie specyfiki, lecz ludzie są leniwi i nie chcą eksperymentować, więc jedzą takie jakie mają.

Jest gatunkiem drzewa, bądź krzewu z różowatych, znana pod różnymi nazwami. Jeżeli osiągnie wysokość dwadzieścia metrów to może żyć nawet sto pięćdziesiąt lat. Gałązki tej gruszy są sztywne, natomiast pączki nie są owłosione. Kora w starszych drzewach dość popękana. Drzewo to jest brązowego koloru. Liście są połyskujące, troszkę skórzaste, sztywne, drobno piłkowane, o ogonkach prawie tej długości jak blaszka. U form dzikich długość blaszki listnej dwa do sześć centrymetrów. Jak jest młoda liście nieco są owłosione, następnie nagie. W Polsce jest bardzo mało spotykana z powodu możliwości ogromu drzew.

Jak łatwo można wywnioskować grusza to drzewo z którego pochodzą gruszki. Gruszki a jabłka to całkiem co innego. Gruszki wymagają większych warunków cieplnych. Jest wiele rodzajów i odmian gruszek. Rodzaj Pyrus ma aż do sześćdziesięciu gatunków gruszek. Jeżeli chodzi o odmiany uprawne jest ich parę tysięcy aż. Jeżeli chodzi o odmiany polskie to są nimi : grusza polna, grusza pospolita, grusza kaukaska, grusza Ussuryjska, grusza śnieżna oraz grusza wierzbo listna.